Lekker met verlof

Morgen is het zover, dan ga ik lekker voor twee weekjes naar huis.

Het afgelopen weekend ben ik op zaterdag naar Dawn Beach geweest. Dit is een strand vlak bij Oyster Pond. Oyster Pond ligt zowel aan de Franse als aan de Nederlandse zijde.
Het snorkelen was erg leuk, mooi koraal en leuke gekleurde vissen. Toen ik voor de tweede maal het zoute water inging hebben Frank, een collega uit Venlo, en ik een Pijlstaartrog gezien. Het was een flinke jongen (of meisje, dan kan ik niet zien) met een lengte van wel anderhalve meter (van kop tot staart).

Op zondag middag zijn Jan, Hans en ik naar de carnavalsoptocht geweest. Dit was de optocht voor de kinderen. Het was erg leuk om te zien hoe de kinderen op de Caribische manier dansten en verkleed waren.

De afgelopen twee dagen ben ik met Anthony, mijn Antilliaanse collega van de algemene recherche, voor een onderzoek op een inbraak van een geldautomaat naar Sint Eustatius geweest. Anthony wordt echter door niemand zo genoemd. Ze noemen hem Chicky of Snoopy. Zo zijn er veel Antillianen die een bijnaam hebben. Onze chef van de algemene recherche wordt Pappy genoemd. Het is trouwens gebruikelijk dat iedereen bij zijn achternaam wordt aangesproken. Dat was in het begin wel even wennen.

Dinsdagmorgen was het om 06:00 uur naar het vliegveld, Princess Juliana International Airport, want de vlucht zou om 07:20 uur vertrekken. Nu werd dit dus een uurtje later. Je moet dit hier ook begrijpen want zoals Antilliaanse mensen vaak zeggen tegen de Westerlingen: “Jullie hebben de klok maar wij hebben de tijd”!!
Na vijfentwintig minuten met een Twin-Otter te hebben gevlogen, er konden buiten de twee piloten nog twintig passagiers mee, zijn we geland op Franklin D. Roosevelt Airport, de luchthaven van Sint Eustatius. Sint Eustatius is, op Saba na, het kleinste eiland van de Nederlandse Antillen (21 km² en 3300 inwoners).

Het eiland staat bekend om zijn mooie snorkel- en/of duikplekken en om zijn historie. Er staan nog veel oude gebouwen of ruines uit de tijd van de West-Indische Compagnie.
Het is er vergeleken met Sint Maarten erg rustig maar de bevolking is erg vriendelijk. Op het eiland lopen de koeien en geiten overal los maar dat is niet erg want je kunt toch nergens hard rijden.

We werden erg goed ontvangen door de chef van de politie op Sint Eustatius. Op Sint Eustatius zijn momenteel ook, net als op Saba, twee collega’s van de Koninklijke Marechaussee werkzaam om de lokale politie te ondersteunen. Ze oefenen daar behalve de politiedienst, ook het vreemdelingentoezicht en de grensbewaking uit.
Edwin en Johan, ze blijven iedere keer voor twee weken en rouleren dan weer met andere collega’s, hebben het goed naar hun zin. Johan komt uit Nijmegen en is een echte NEC-fan. Heeft trouwens nog in Druten gewerkt bij Excluton.

Anthony en ik werden s‘nachts ondergebracht in het Golden Era Hotel. Het was een mooi en schoon hotel maar had zijn beste tijd wel gehad. De locatie was wel erg mooi. Als je uit het raam van je kamer keek, kon je zo in de zee kijken en het ontbijt was op een terras boven de zee.

Af en toe sta je hier toch wel voor verassingen. Op het politiebureautje van Sint Eustatius, een oud hotel, werkt de moeder van een Antillaanse collega als interieurverzorgster. Als ze even naar huis moet of iets anders moet doen, dan pakt ze gewoon een politieauto mee. Dat kan hier allemaal. Ook was het wel lachen toen we gisteren tussen de middag een broodje gingen kopen bij een soort cafetaria. Naast eten en drinken kon je daar namelijk ook pillen kopen tegen hoofdpijn en diaree!!!!

Na twee dagen van onderzoek en getuigen- en verdachtenverhoor, zijn we gisterenavond rond 18:30 uur weer met een arrestant teruggevlogen naar Sint Maarten.

Morgen ga ik om 16:00 uur (lokale Sint Maarten tijd) vliegen en het volgende bericht zal dan twee weekjes op zich laten wachten.